Yaşam!

Güçlüysen haklısın!

Binlerce insan arasındasın ama yetemediğini düşündüğünde tek başınasın! İlerleme kaydedemediğin bir dünyada kör-topal halde ne işin olduğunu ve ne yapabileceğini neden düşünürsün?

Düşünmenin hiç bu kadar mantıksız olduğu anlarda yaşadığımı düşünmemiştim. Anlamakta zorlanabilirsiniz uzun zamandır içimde biriken şeyler hep burada kendine yer bulur.

Sevdiğin insanlar uzaktadır, etrafında teksin’dir, umut yoktur. Umut garip şey neden vardır ne için aklına gelir? Heyecan mıdır? değildir. Nedir? ne değildir? sonunu bilmediğin garipsemedir.

Öldüm. Yaşadığımı sandığım her an öldüm. Hiç düşünmeden, nedeni nedir diye sormadan, soramadan.

Yıktım bütün ördüğüm duvarları teker teker yine neden diye, düşünmeden yıktım. Her yıktığımda tekrar ördüm, yapabildiğimle ördüm ama hiç bir zaman yıktığım duvarları yerine en güzelini yapamadan altına imzamı atamadan yıktım. Düşünmeden.

Herşey kritik.. ucunda..

Reklamlar
Genel

Yolundasın

Düşünsene bu bir itirafnâme, çıldırırsın!

Yolunda yürümeye çalışıyorsun yürümeni engelliyorlar kapanıyorsun kalıyorsun ve uzun bir süre bekliyorsun, zaman geçince güçlenince kafanı kaldırmaya çalışırken tanımadığın, hiç görmediğin birinin ayağının altında ezilmek çok kolay değil.. 

Sürünerek yol ayrımına gelerek güçsüzce nereye döneceğini, gideceğini bilmeyerek yüzüm yerde bekliyerek düşünüyorum düşünmem zaten mantıksızdı orada başımı kaldırsam yine ezilecektim geldiğim yol ayrımının nereye gideceğide belirsiz ve ben sağımdan ilerledim kafamı kaldırabileceğimden emin değilim bana bunu yapanın insan olamayacağını biliyorum son gücümle ayağa kalktım ve hiç bir şey hissetmedim herşey olabildiğince sakindi ve rahattı yaşadığım büyük eziyet bitmişti ama yolumu kaybetmiştim arkama döndüğümde tüm yollarım silinmişti ve geri dönemezdim önümdeki yol çok virajlıydı ve virajların ardını dağlardan göremiyordum bunlar daha büyük felaketler mi demekti acaba?

Genel

60’li yillarin eriskin hikayesi

Para konusu 60li yillarda cok daha fazla dusunulen faaliyetidir. Kaldi ki bulunan 1 sigaranin yanmasi icin kibrit bile bulunamazdi..

Bir gun eriskin cocugun elinde caldigi 1 sigarasi vardir bunu yakacak yine kibrit bulamaz, bi adamdan ates ister ve sahis bunu doverek kovar fakat yilmaz adami takip eder…

Adam bunu dovdukten sonra bir keyif sigarasi yakmistir ve yola revan olmustur, cocugun kafasina sinsi bir plan dahil olmustur ve adami yaklasik epey sure takip etmistir plan ise; adam sigarasini bitirdikten sonra yere atacak ve yerden alacagi izmaritle sigarasini yakacaktir.

Yururler.
Yururler..
Yururler…

Adam sigarasini sondurur ve yere atar cocugun gozleri parildar “Sonunda” der icinden fakat icinden bu kelimeyi gecirirken adam izmariti yere attiktan sonra ayakkabisiyla uzerine basarak sondurur.

Ve cocuk soyle der “Hassiktir ve rifat abi…”

Üretimhane, Not Defteri, Yaşam!

Herkes guvenir mi?

Guvenmenin anlamini herkes bilmez. Yasamanin anlamini herkes bilmez.
Yasamla guvenin arasinda cok kalin bir cizgi vardir kimse bu cizgiyi bilmez, herkese guveniriz, en kral ben kimseye guvenmem diyen adam bile guvenmistir.

Ama farkinda degildir, biri suna soylesin.

İnsanlar boyleyken ben dahil siz de uzulmektesiniz farkindayim, kendini bilmemezlik, hayhamcilik(ne oldugunu bilmiyorum), varsayimcilik olduktan sonra kimse herkese guvenir mi?

Guvenir…

Not Defteri

İkibuçukyıl


İkibuçuk yıldır hayatta olan bir yazı bütününü oluşturan sayfaya ne denir? anı sanırım. Buraya herşeyi yazmamış olmamalıyım  yaklaşık 1 yıldır entresan bi yerde hayat sürdürüyorum bu çok entresan bi deneyim benim için buraya kadar herşey güzel fakat deneyimlerin içi çok berbat.
Nasıl yapsam, nasıl yapmasam, nasıl olur derken 1 yıl böyle çılgın bi şekilde sonlandı burada yaşamdan fakir bi hayat sürmüyorum gerçi ama yinede benim gibi bir insan için fazla kişinin içinde yaşamak bi eziyet yaşama sanatı bunun için var tek kişi ile kral gibi yaşamak için, ben sonuçta buyum tek kişi ile kral gibi hükümdar olup yaşamıma sahip olmak için.
Yinede olsun sonuçta bir süre için sanırım böyle sürdüremediğim zaman bırakmayı düşünüyorum herşeyi zira ki bırakmak benim bi işim haline geldi neyse acımasız herşey için bi şarkı armağan ediyorum; http://fizy.com/#s/152vbi

Üretimhane, Not Defteri

Juan aslını unuttu.

Juan Fransadan yeni döndüğünde büyük babasının adını takma olarak kullanmaya başladı yeni geldiği Amerikada yeni ismi Parkerdi yaşamanın zor olduğunu Amerikaya geldiğinde anlamıştı tek başınaydı zorluk içerisinde bir kaç macera geçirdi bunlardan bitanesi lağımda çalışmak olmuştu fakat bi bok çukurunda çalışmak insanın hayatını ne denli değiştirebilir?

Juan yani Parker’ın hayatını değiştiren en önemli macerası şuydu 10 papel için iddaaya girdi iddaa şuydu önünde çin seddi gibi duran bi duvardan atlamak bunun için herşeyi denedi 10 papel için, fakat yapamadı ve 20 papel borçlandı 20 papel onun için büyük diğerleri için tuvalet kağıdından farksızdı fakat diğer adamlar onu affettiler ve 20 papeli almadılar, o gün kendinin ne kadar aşşağılık, pislik,  başarısız bi orospu çocuğu olduğunu fark etti yaşayacak doğru düzgün bi evi olmadığı için köşe sonunda ki harabe binaya girdi ve orda soğuğu biraz da olsa hissetmemek için uyumaya çalıştı, bu onun en büyük farkındalığıydı kendini o zaman tanıdı.

Üretimhane, Not Defteri

Ormandaki Aslan

Ormanda yürürken karşıma çıkan aslanla konuşmaya başladık bana anlattıkları epey ilginçti bana hayatından ve insan hayatından bahsetti kötü şeyler anlattı bana ilk defa bişey anlatan olmuştu bu entresan bi duyguydu sanırım bende kimseye bişey anlatmadığım için bana entresan geldi, bana dediği cümle şuydu; “Bazen acı çekeriz  ve o acılarada biz biçim veririz fakat biçim vermeye çalıştığımız acımız bizi alt edip canımızı daha fazla yakar.” ilginçti.. hemde epey ilginçti diyecek bişey bulamadım. Günün birinde ormanda aslan ile karşılaşırsanız mutlaka konuşmaya çalışın çok iyi şeyler biliyolar.